آنها سبب مجازات دردناكى در همين دنيا مىشود چون عذرى باقى نمىماند . در آيهء 8 سورهء انعام مىخوانيم : « وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ » ، اگر آن گونه كه آنها تقاضا دارند كه فرشته‌اى آشكارا نازل شود و پيام الهى را به آنها بدهد تا ايمان بياورند ، چنانچه بعد از مشاهدهء فرشته ، ايمان نياورند به حيات آنها خاتمه داده خواهد شد ( و بلافاصله عذاب الهى بر آنها نازل خواهد گرديد ) » . از اين گذشته با مشاهدهء عينى مسائل پس از مرگ ، ايمان آوردن ، دليل بر اطاعت و بندگى نخواهد بود و در واقع شبيه ايمان اضطرارى است همان گونه كه افراد - حتّى كودكان - هنگامى كه دستشان به آتش نزديك شود فورا عكس العمل نشان مىدهند ، هر گاه پرهيز از گناه به اين صورت در آيد هرگز دليل بر تقوا و بندگى خدا نخواهد بود . اين كه مىفرمايد : « قريب ما يطرح الحجاب ، به زودى حجاب بر چيده مىشود » به خاطر آن است كه عمر انسان هر قدر طولانى باشد باز در برابر عمر دنيا و گستردگى زمان آخرت ، لحظات زودگذرى بيش نيست . سپس امام ( ع ) در بخش ديگرى از كلام خود به نكتهء مهمّى در اين رابطه اشاره مىكند و آن اين كه : گر چه شما عالم پس از مرگ را با چشم خود نديده‌ايد ، ولى به اندازهء كافى دلايل آن در اختيار شماست « اگر چشم بصيرت بگشاييد وسايل بينايى شما فراهم است و اگر گوش شنوا داشته باشيد سخنان حق به گوش شما رسانده شده و اگر اهل هدايت باشيد وسايل هدايت فراهم گشته است » ( و لقد بصّرتم ان ابصرتم ، و اسمعتم ان سمعتم ، و هديتم ان اهتديتم ) . بنا بر اين عذرى براى شما باقى نمانده و هرگز در پيمودن راه خطا معذور نيستيد ! چرا كه واقعيتهاى مربوط به جهان پس از مرگ ، گر چه پشت پرده قرار دارد ولى از سه طريق شما از آن آگاهيد : نخست از طريق مسائل عبرت‌انگيزى كه در اين جهان با چشم خود مىبينيد ، آثار فراعنه در پيش چشم شماست ، قبور درهم